مقدمه ای بر RF

فرکانس رادیویی (RF) مخفف رادیو فرکانس است که نشان دهنده فرکانس الکترومغناطیسی است که می تواند به فضا تابیده شود، با محدوده فرکانسی 300 کیلوهرتز تا 300 گیگاهرتز. فرکانس رادیویی جریان فرکانس رادیویی است که به اختصار RF نامیده می شود که نوعی موج الکترومغناطیسی جریان متناوب با فرکانس بالا است. جریان متناوب که کمتر از 1000 بار در ثانیه تغییر می کند جریان فرکانس پایین و جریانی که بیش از 10000 بار تغییر می کند جریان فرکانس بالا نامیده می شود و فرکانس رادیویی چنین جریان فرکانس بالایی است. فرکانس رادیویی (300K-300G) یک باند فرکانس بالاتر فرکانس بالا (بیشتر از 10K) است، در حالی که فرکانس مایکروویو (300M-300G) یک باند فرکانس بالاتر فرکانس رادیویی است.
در تئوری الکترونیک، هنگامی که جریان از یک هادی عبور می کند، میدان مغناطیسی در اطراف هادی تشکیل می شود. هنگامی که جریان متناوب از یک هادی عبور می کند، میدان های الکترومغناطیسی متناوب در اطراف هادی تشکیل می شود که به امواج الکترومغناطیسی معروف هستند. هنگامی که فرکانس امواج الکترومغناطیسی زیر 100 کیلوهرتز باشد، توسط سطح جذب می شوند و نمی توانند انتقال موثری ایجاد کنند. با این حال، زمانی که فرکانس امواج الکترومغناطیسی بالای 100 کیلوهرتز باشد، می‌توانند در هوا منتشر شده و توسط یونوسفر در لبه بیرونی جو منعکس شوند و قابلیت انتقال از راه دور را ایجاد کنند. امواج الکترومغناطیسی با فرکانس بالا با قابلیت انتقال از راه دور را فرکانس های رادیویی می نامیم. فناوری فرکانس رادیویی به طور گسترده در زمینه ارتباطات بی سیم استفاده می شود و سیستم های تلویزیون کابلی از انتقال فرکانس رادیویی استفاده می کنند.