خطرات و مدیریت دود جراحی

دود جراحی یک محصول جانبی است که توسط الکتروسرجری، برداشتن بافت با لیزر یا سایر تکنیک‌های جراحی تولید می‌شود. 95 درصد آن از آب تشکیل شده است و 5 درصد باقیمانده حاوی محصولات جانبی احتراق و زباله های سلولی است. مطالعات نشان داده‌اند که دود جراحی ممکن است حاوی مواد سرطان‌زا، جهش‌زا، مواد شیمیایی تحریک‌کننده، ویروس‌ها و باکتری‌های زنده و سلول‌های بدخیم زنده باشد. اثرات منفی بر سلامتی ناشی از قرار گرفتن در معرض دود جراحی به آنچه در 5 درصد موجود است نسبت داده می شود. اثرات منفی حاد ناشی از قرار گرفتن در معرض دود جراحی ممکن است شامل سردرد، سوزش چشم و گلو، حالت تهوع، خواب آلودگی و سرگیجه باشد.

متخصصان بعد از عمل - جراحان، متخصصان بیهوشی، پرستاران، تکنسین های اسکراب و دیگران - هر ساله در معرض محصولات جانبی خطرناک دود جراحی قرار می گیرند. دود جراحی می تواند حامل مواد شیمیایی سمی مانند بنزن، تولوئن و هیدروژن سیانید باشد. باکتری ها، ویروس ها و تومورها؛ می تواند زمینه جراحی را مبهم کند. و قابل استنشاق است. اثرات منفی بر سلامتی ناشی از قرار گرفتن در معرض دود جراحی به آنچه در 5 درصد موجود است نسبت داده می شود.

فقط رود آیلند و کلرادو قوانینی دارند که تخلیه دود ناشی از جراحی را الزامی می کند. هشت ایالت دیگر اخیراً قانون وضع کرده اند، از جمله ایلینوی. بهترین شانس برای کاهش اثرات مضر دود جراحی در این است که ایالت ها قوانینی را تصویب کنند. در غیر این صورت، تیم های بعد از عمل و بیماران آنها در معرض خطر باقی خواهند ماند.

راه های مختلفی برای مدیریت دود ناشی از جراحی وجود دارد. یکی از راه ها استفاده از سیستم تخلیه دود است که دود را از اتاق عمل خارج می کند. این سیستم ها فوق العاده گران نیستند و بسته به اندازه امکانات متفاوت خواهند بود. راه دیگر استفاده از ماسکی است که ذرات موجود در هوا را فیلتر می کند. با این حال، ماسک ها به اندازه دستگاه های تخلیه کننده در حذف همه ذرات از هوا موثر نیستند.

در نتیجه، دود جراحی خطر سلامتی قابل توجهی برای متخصصان بعد از عمل و بیماران آنها دارد. برای ایالت ها مهم است که قوانینی را برای تخلیه دود جراحی به منظور کاهش این خطرات تصویب کنند. علاوه بر قوانین، بیمارستان ها باید از سیستم های تخلیه دود یا ماسک هایی استفاده کنند که ذرات هوا را فیلتر می کند.